Lo scorso 8 Maggio 2026 il Centro di ricerca ed elaborazione per la democrazia (CRED) ha partecipato come osservatore internazionale a quella che avrebbe dovuto essere l’udienza conclusiva del decennale processo contro gli avvocati turchi e curdi della ÇHD — Çağdaş Hukukçular Derneği, Associazione dei Giuristi Progressisti — rinviata invece al prossimo 7 ottobre 2026 per l’assenza del Presidente del Collegio giudicante.
Il processo contro Selçuk Kozağaçlı, Oya Aslan, Aytaç Ünsal, Behiç Aşçı, Aycan Çiçek, Engin Gökoğlu e gli altri imputati del ÇHD va avanti dal 2016 e ha portato a condanne fino a 29 anni di detenzione per colleghi accusati, giudicati e condannati soltanto per aver voluto compiere il proprio dovere: reclamare il diritto di difesa e il diritto a un giusto processo per tutti. La sentenza di primo grado è stata parzialmente riformata dalla Corte di Cassazione, che ha disposto un nuovo giudizio di appello per alcune delle fattispecie accusatorie — fase, questa, che ancora attende una definizione.
Nello specifico, la questione ancora sub-iudice è la seguente: se aver organizzato o partecipato a conferenze stampa sui casi patrocinati possa essere considerato propaganda del terrorismo, data la natura dei reati contestati ai propri assistiti. È sempre stata evidente la strumentalità di tali accuse ( anche in relazione agli assistiti. Maturate in un momento di grave crisi democratica e costituzionale dello Stato Turco) portate avanti attraverso un procedimento che non ha mai rispettato alcun parametro del giusto processo: giudici favorevoli agli imputati sostituiti nel corso del dibattimento, testimoni segreti mai visti né sentiti dalla difesa e assunti senza contraddittorio, prove digitali asseritamente provenienti dal Belgio e materializzatesi nelle mani della Procura senza alcuna catena di custodia verificabile. Con prove di tale consistenza, un ordinario processo non sarebbe nemmeno stato istruito.
Ma questo non è un procedimento penale ordinario, è un processo di natura politica. Se si permettesse al Collegio di giudicare nel pieno rispetto della legge, tutti gli imputati sarebbero rimessi in libertà. Ed è esattamente questo che chiediamo: che anche in Turchia possa compiersi pienamente lo stato di diritto e –con esso- sia garantito un processo giusto ed equo.
Il processo di pace in corso tra lo Stato turco e il PKK rappresenta un’occasione storica che seguiamo con attenzione e speranza: confidiamo che l’avanzamento di questo percorso di riconciliazione possa incidere positivamente sull’intero contesto democratico del paese e segnare un punto di svolta anche per i nostri colleghi del ÇHD ingiustamente condannati.
Ci auguriamo che l’udienza del 7 ottobre 2026 possa esserne espressione concreta.
Di seguito la traduzione completa nelle lingue richieste.
Inglese
On 8 May 2026, the Center for Research and Elaboration for Democracy (CRED) participated as an international observer in what was supposed to be the final hearing of the decade-long trial against Turkish and Kurdish lawyers of the ÇHD, which was instead postponed to 7 October 2026 due to the absence of the President of the judicial panel.
The trial against Selçuk Kozağaçlı, Oya Aslan, Aytaç Ünsal, Behiç Aşçı, Aycan Çiçek, Engin Gökoğlu and the other defendants of the ÇHD has been ongoing since 2016 and has led to sentences of up to 29 years of imprisonment for colleagues accused, tried and convicted solely for having fulfilled their duty: to claim the right to defense and the right to a fair trial for all. The first-instance judgment was partially overturned by the Court of Cassation, which ordered a new appellate trial for some of the charges — a phase that is still pending resolution.
Specifically, the issue still under judicial review is whether organizing or participating in press conferences on cases they represented can be considered propaganda for terrorism, given the nature of the charges against their clients. The instrumental nature of these accusations has always been evident (also in relation to the clients), arising in a period of severe democratic and constitutional crisis in the Turkish state, and pursued through proceedings that have never respected any standard of due process: judges favorable to the defendants were replaced during the trial, secret witnesses never seen or heard by the defense were admitted without adversarial examination, and alleged digital evidence said to originate from Belgium appeared in the prosecution’s hands without any verifiable chain of custody. With evidence of such nature, a regular criminal trial would not even have been initiated.
But this is not an ordinary criminal proceeding; it is a political trial. If the panel were allowed to judge in full compliance with the law, all defendants would be acquitted. And this is exactly what we demand: that the rule of law be fully realized in Turkey as well, and that a fair and just trial be guaranteed.
The ongoing peace process between the Turkish state and the PKK represents a historic opportunity that we follow with attention and hope: we trust that the advancement of this reconciliation process may positively affect the entire democratic context of the country and mark a turning point also for our colleagues from the ÇHD who have been unjustly convicted.
We hope that the hearing of 7 October 2026 will be a concrete expression of this.
Español
El 8 de mayo de 2026, el Centro de Investigación y Elaboración para la Democracia (CRED) participó como observador internacional en lo que debía ser la audiencia final del proceso de diez años contra los abogados turcos y kurdos de la ÇHD, que fue aplazada al 7 de octubre de 2026 debido a la ausencia del Presidente del tribunal.
El proceso contra Selçuk Kozağaçlı, Oya Aslan, Aytaç Ünsal, Behiç Aşçı, Aycan Çiçek, Engin Gökoğlu y los demás acusados de la ÇHD continúa desde 2016 y ha dado lugar a condenas de hasta 29 años de prisión para colegas acusados, juzgados y condenados únicamente por haber querido cumplir con su deber: reivindicar el derecho a la defensa y el derecho a un juicio justo para todos. La sentencia de primera instancia fue parcialmente revocada por el Tribunal de Casación, que ordenó un nuevo juicio de apelación para algunos de los cargos, fase aún pendiente de resolución.
En particular, la cuestión aún sub iudice es si organizar o participar en conferencias de prensa sobre los casos defendidos puede considerarse propaganda del terrorismo, dada la naturaleza de los delitos imputados a sus clientes. Siempre ha sido evidente el carácter instrumental de estas acusaciones (también en relación con los propios defendidos), surgidas en un contexto de grave crisis democrática y constitucional del Estado turco y desarrolladas mediante un proceso que nunca respetó las garantías del debido proceso: jueces favorables a los acusados sustituidos durante el juicio, testigos secretos nunca vistos ni oídos por la defensa y admitidos sin contradicción, y pruebas digitales supuestamente procedentes de Bélgica que aparecieron en manos de la fiscalía sin una cadena de custodia verificable. Con pruebas de tal naturaleza, un proceso penal ordinario ni siquiera habría sido incoado.
Pero este no es un proceso penal ordinario, sino un juicio de carácter político. Si se permitiera al tribunal juzgar con pleno respeto a la ley, todos los acusados serían absueltos. Y esto es exactamente lo que pedimos: que también en Turquía se realice plenamente el Estado de derecho y se garantice un juicio justo y equitativo.
El proceso de paz en curso entre el Estado turco y el PKK representa una oportunidad histórica que seguimos con atención y esperanza: confiamos en que el avance de este proceso de reconciliación pueda incidir positivamente en el conjunto del contexto democrático del país y marcar un punto de inflexión también para nuestros colegas del ÇHD injustamente condenados.
Esperamos que la audiencia del 7 de octubre de 2026 sea una expresión concreta de ello.
Français
Le 8 mai 2026, le Centre de recherche et d’élaboration pour la démocratie (CRED) a participé en tant qu’observateur international à ce qui aurait dû être l’audience finale du procès décennal contre les avocats turcs et kurdes du ÇHD, reportée au 7 octobre 2026 en raison de l’absence du président du collège judiciaire.
Le procès contre Selçuk Kozağaçlı, Oya Aslan, Aytaç Ünsal, Behiç Aşçı, Aycan Çiçek, Engin Gökoğlu et les autres accusés du ÇHD se poursuit depuis 2016 et a conduit à des peines allant jusqu’à 29 ans de détention pour des collègues accusés, jugés et condamnés uniquement pour avoir voulu accomplir leur devoir : revendiquer le droit à la défense et le droit à un procès équitable pour tous. Le jugement de première instance a été partiellement réformé par la Cour de cassation, qui a ordonné un nouvel examen en appel pour certaines des charges — phase encore en attente de résolution.
Plus précisément, la question encore pendante est de savoir si le fait d’avoir organisé ou participé à des conférences de presse sur les affaires défendues peut être considéré comme de la propagande terroriste, compte tenu de la nature des infractions reprochées aux clients. Le caractère instrumental de ces accusations a toujours été évident (y compris à l’égard des clients), dans un contexte de grave crise démocratique et constitutionnelle de l’État turc, et à travers une procédure qui n’a jamais respecté les garanties du procès équitable : juges favorables aux accusés remplacés en cours de procès, témoins secrets jamais vus ni entendus par la défense et admis sans contradiction, preuves numériques prétendument venues de Belgique apparues entre les mains du parquet sans chaîne de conservation vérifiable. Avec de telles preuves, un procès pénal ordinaire n’aurait même pas été engagé.
Mais il ne s’agit pas d’un procès pénal ordinaire, c’est un procès politique. Si le tribunal pouvait juger dans le plein respect du droit, tous les accusés seraient acquittés. Et c’est exactement ce que nous demandons : que l’État de droit puisse être pleinement réalisé en Turquie et qu’un procès juste et équitable soit garanti.
Le processus de paix en cours entre l’État turc et le PKK représente une occasion historique que nous suivons avec attention et espoir : nous espérons que l’avancement de ce processus de réconciliation puisse avoir un impact positif sur l’ensemble du contexte démocratique du pays et marquer un tournant également pour nos collègues du ÇHD injustement condamnés.
Nous souhaitons que l’audience du 7 octobre 2026 en soit une expression concrète.
Русский
8 мая 2026 года Центр исследования и разработки демократии (CRED) участвовал в качестве международного наблюдателя в том, что должно было стать заключительным заседанием десятилетнего процесса против турецких и курдских адвокатов ÇHD, которое было перенесено на 7 октября 2026 года из-за отсутствия председателя судебной коллегии.
Процесс против Сельчука Козаагачлы, Ои Аслан, Айтача Унсала, Бехича Ашчы, Айджан Чичек, Энгина Гёкгёлу и других обвиняемых ÇHD продолжается с 2016 года и привёл к приговорам до 29 лет лишения свободы для коллег, обвинённых, судимых и осуждённых исключительно за выполнение своего профессионального долга: отстаивание права на защиту и права на справедливое судебное разбирательство для всех. Решение суда первой инстанции было частично отменено Кассационным судом, который постановил провести новое апелляционное рассмотрение по некоторым обвинениям — этап, который до сих пор не завершён.
В частности, остаётся открытым вопрос о том, может ли организация или участие в пресс-конференциях по делам, которые они вели, считаться пропагандой терроризма, учитывая характер обвинений их клиентов. Инструментальный характер этих обвинений всегда был очевиден (в том числе в отношении самих клиентов), возникших в период серьёзного демократического и конституционного кризиса в Турции и реализованных в рамках процесса, который никогда не соответствовал стандартам справедливого суда: благоприятные для обвиняемых судьи заменялись в ходе процесса, секретные свидетели, которых защита никогда не видела и не слышала, допускались без состязательности, а цифровые доказательства, якобы поступившие из Бельгии, оказывались у прокуратуры без проверяемой цепочки хранения. С такими доказательствами обычное уголовное дело даже не было бы возбуждено.
Но это не обычный уголовный процесс, а политический суд. Если бы суд мог рассматривать дело в полном соответствии с законом, все обвиняемые были бы оправданы. Именно этого мы и требуем: чтобы верховенство права было полностью реализовано в Турции и чтобы было гарантировано справедливое судебное разбирательство.
Продолжающийся мирный процесс между турецким государством и РПК представляет собой историческую возможность, за которой мы следим с вниманием и надеждой: мы уверены, что развитие этого процесса примирения может положительно повлиять на весь демократический контекст страны и стать поворотным моментом также для наших коллег из ÇHD, несправедливо осуждённых.
Мы надеемся, что заседание 7 октября 2026 года станет его конкретным выражением.
中文
2026年5月8日，民主研究与阐释中心（CRED）作为国际观察员，出席了针对土耳其和库尔德律师 ÇHD（进步律师协会）长达十年的审判原定的最后庭审，但由于审判庭主席缺席，该庭审被延期至2026年10月7日。
针对塞尔丘克·科扎阿钦勒（Selçuk Kozağaçlı）、欧亚·阿斯兰（Oya Aslan）、艾塔奇·乌恩萨尔（Aytaç Ünsal）、贝希奇·阿什奇（Behiç Aşçı）、艾詹·奇切克（Aycan Çiçek）、恩金·戈克戈鲁（Engin Gökoğlu）及其他ÇHD被告的审判自2016年以来持续进行，并对这些仅仅因为履行职业职责——主张辩护权与公平审判权——的律师判处最高达29年的监禁。一审判决已被最高上诉法院部分撤销，并要求对部分指控重新进行上诉审理，但该阶段仍未最终确定。
具体而言，仍在司法审查中的问题是：在所代理案件背景下，组织或参加相关新闻发布会是否可以被视为“恐怖主义宣传”，鉴于对其当事人的指控性质。这些指控的工具性本质始终十分明显（包括对当事人本身），产生于土耳其严重的民主与宪政危机时期，并通过一个从未遵守正当程序标准的司法程序推进：对被告有利的法官在审理过程中被更换，秘密证人未经对抗程序被采纳，所谓来自比利时的数字证据在没有任何可验证保管链的情况下出现在检方手中。若证据如此，这样的普通刑事案件甚至不会被立案。
但这并非普通刑事案件，而是一个政治性审判。如果法院能够在完全遵守法律的情况下裁判，所有被告都将被无罪释放。这正是我们所要求的：土耳其也应全面实现法治，并保障公正公平的审判。
正在进行的土耳其国家与库尔德工人党（PKK）之间的和平进程是一个历史性机遇，我们正以关注与希望持续跟进：我们相信，这一和解进程将对该国整体民主环境产生积极影响，并为ÇHD中被不公正定罪的同事带来转折点。
我们希望2026年10月7日的听证会能够成为这一进程的具体体现。
Türkçe
8 Mayıs 2026 tarihinde Demokrasi için Araştırma ve Geliştirme Merkezi (CRED), Türk ve Kürt avukatlar olan ÇHD hakkında on yıldır süren davanın sona ermesi beklenen duruşmasına uluslararası gözlemci olarak katılmış, ancak mahkeme heyeti başkanının yokluğu nedeniyle duruşma 7 Ekim 2026 tarihine ertelenmiştir.
Selçuk Kozağaçlı, Oya Aslan, Aytaç Ünsal, Behiç Aşçı, Aycan Çiçek, Engin Gökoğlu ve diğer ÇHD sanıkları hakkında 2016 yılından bu yana süren dava, yalnızca mesleki görevlerini yerine getirdikleri — herkes için savunma hakkı ve adil yargılanma hakkını talep ettikleri — gerekçesiyle suçlanan meslektaşlara 29 yıla varan hapis cezaları verilmesine yol açmıştır. İlk derece mahkemesi kararı Yargıtay tarafından kısmen bozulmuş ve bazı suçlamalar açısından yeniden istinaf yargılaması yapılmasına karar verilmiştir; bu aşama hâlen sonuçlanmamıştır.
Özellikle hâlen yargılamaya konu olan mesele, temsil ettikleri davalarla ilgili basın açıklamaları düzenlemenin veya bu açıklamalara katılmanın, müvekkillere yöneltilen suçlamaların niteliği dikkate alındığında “terör propagandası” sayılıp sayılamayacağıdır. Bu suçlamaların araçsal niteliği her zaman açık olmuştur (müvekkiller bakımından da), Türkiye’de ağır bir demokratik ve anayasal kriz döneminde ortaya çıkmış ve hiçbir şekilde adil yargılanma standartlarına uymayan bir süreçle yürütülmüştür: sanıklar lehine olan hâkimlerin yargılama sırasında değiştirilmesi, gizli tanıkların savunma tarafından sorgulanmadan kabul edilmesi, Belçika’dan geldiği iddia edilen dijital delillerin doğrulanabilir bir muhafaza zinciri olmadan savcılığın elinde bulunması. Bu tür delillerle sıradan bir ceza davası dahi açılamazdı.
Ancak bu sıradan bir ceza davası değildir; bu siyasi bir davadır. Mahkeme hukuka tam uygun şekilde karar verebilseydi, tüm sanıkların beraat etmesi gerekirdi. Bizim talebimiz de tam olarak budur: Türkiye’de hukuk devletinin tam anlamıyla gerçekleşmesi ve adil bir yargılamanın garanti altına alınması.
Türkiye devleti ile PKK arasında devam eden barış süreci tarihsel bir fırsattır ve dikkatle takip edilmektedir: bu sürecin ilerlemesinin demokratik yapıya olumlu katkı sunacağına ve ÇHD’deki meslektaşlarımız açısından bir dönüm noktası olacağına inanıyoruz.
7 Ekim 2026 tarihindeki duruşmanın bunun somut bir ifadesi olmasını umuyoruz.
Kurdî (Kurmançî)
Di 8’ê Gulana 2026’an de Navenda Lêkolîn û Pêşxistina ji bo Demokrasiya (CRED) wek çavdêrek navneteweyî beşdarî danişîna dawî ya dozê 10 salî li hember parêzerên Tirk û Kurd ên ÇHD bû, lê ji ber nebûna Serokê heyetê dadwerî, danişîn hate paşxistin û ji bo 7’ê Cotmeha 2026’an hate nû kirin.
Doza li hember Selçuk Kozağaçlı, Oya Aslan, Aytaç Ünsal, Behiç Aşçı, Aycan Çiçek, Engin Gökoğlu û hevparên din ên ÇHD ji 2016’an ve didome û gihîşt cezayên heya 29 sal zindanê ji bo hevalên ku tenê ji ber pêkanîna peywira xwe hatine tawanbar kirin: daxwaza mafê parastinê û mafê dadmendî ya ji bo hemûyan. Biryara dadgeha ya pêşîn ji aliyê Dadgeha Temyîzê ve bi qismî hate şikandin û ji bo hin tawanan ji nû ve dadgehkirina temyîzê hate ferman kirin — ev qonax hê jî nehatîye bidawîkirin.
Pirsa ku hê jî di bin lêkolînê de ye ev e ku gelo organîzekirin an beşdarbûna konferansên çapemeniyê yên li ser dozên ku wan parastine dikare wekî propagandaya terorê were hesibandin. Ev tawanbarî her tim di çarçoveya krîza giran a demokratîk û destûrî ya dewleta Tirk de derketiye û bi rêyek ku qet standardên dadmendiyê bi cih neanîye hatiye pêk anîn: dadwerên alîgir hatine guhertin, şahidên veşartî bêyî berdewamîya parastinê hatine qebûlkirin, û delîlên dijîtal ên ku tê gotin ji Belçîkayê hatine bêyî zincîra parastina piştrastkirî di destê dozgeriyê de ne. Bi van delîlan, dozeke asayî ya cezaî qet nabe ku were vekirin.
Lê ev ne dozeke asayî ye; ev dozeke siyasî ye. Ger dadgeh bi tevahî li gor qanûnê biryar bide, hemû tawanbar dê bêguneh derkevin. Û ev jî daxwaza me ye: ku di Tirkîyeyê de jî dewleta qanûnê bi tevahî were pêkanîn û dadmendiyeke rast were garantî kirin.
Pêvajoya aştiyê ya di navbera dewleta Tirk û PKK de derfetek dîrokî ye ku em bi hêvî û baldarî dişopînin: em bawer dikin ku ev pêvajo dikare bandoreke erênî li ser demokrasiyê bike û ji bo hevalên me yên ÇHD jî bibe xalek veguherînê.
Em hêvî dikin ku danişîna 7’ê Cotmeha 2026’an bibe îfadeya konkret a vê yekê.
